درحالیکه مصرفکنندگان دربارهی برخی مواد شیمیایی موجود در غذا و لباس و محصولات بهداشتی نگراناند، اغلب تمایز بین علم و گمان دشوار است.
برخی از مواد شیمیایی ارتباطات شناختهشدهای با سرطان و اوتیسم و مشکلات تولیدمثلی دارند؛ اما برخی دیگر بهاشتباه به خطرناکبودن متهم شدهاند. همانند هر مادهی شیمیایی، سمیبودن هر ماده به مقدار و دفعاتی بستگی دارد که فرد درمعرض آن قرار میگیرد. مواد شیمیایی زیر گاهی با عنوان مواد شیمیایی سمی یا غیرسالم درنظر گرفته میشوند؛ اما بهنظر نمیرسد خطری برای سلامت انسان داشته باشند.
آسپارتام زمانی تصور میشد موجب سرطان میشود؛ اما شواهد علمی نشان میدهد این ماده برای سلامتی خطرناک نیست
آسپارتام (شیرینکنندهی مصنوعی) سالها بهدلایلی نادرست شکوشبههی بسیار دربارهاش وجود داشت. بیشتر نگرانیهای مردم دربارهی شیرینکنندههای مصنوعی مربوط به مطالعاتی است که روی موش انجام شده و در آن، آسپارتام با سرطانهایی چون لوسمی و لنفوم ارتباط داده شده است. بااینحال، سازمان غذا و داروی آمریکا و سازمان ایمنی مواد غذایی اروپا این یافتهها را بیاعتبار خوانده و گفتهاند مصرف آسپارتام خطری ندارد. مشکل واقعی همراه آسپارتام این است که این ماده در نوشابههای رژیمی یافت میشود که خود این نوشابهها لزوما سالم نیستند. نتایج پژوهشها نشان میدهد نوشابههای رژیمی میتوانند افزایش میل به قند و حتی چاقی را موجب شوند.
زمانی شایعه شده بود ساخارین موجب سرطان میشود؛ ولی دلایل کمی برای نگرانی وجود دارد
در مطالعهای دیگر، ارتباط مشابهی بین ساخارین و سرطان مطرح شد. ساخارین شیرینکنندهی دارای کالری صفر بود که با نام تجاری Sweet’N Low فروخته میشد. در دههی ۱۹۸۰، محصولات حاوی ساخارین به داشتن برچسب هشدار ملزم بودند که روی آن ذکر میشد: «این شیرینکننده در حیوانات آزماشگاهی موجب سرطان میشود». این مطالعه پس از آن از اعتبار افتاد که دانشمندان کشف کردند موشهای صحرایی خود استعداد ابتلا به سرطان مثانه را دارند. در چندین مطالعهی دیگر نیز، ارتباطی بین ساخارین و سرطان مشاهده نشد و سرانجام در سال ۲۰۱۶، ساخارین از فهرست مواد سرطانزای برنامهی ملی سمشناسی حذف شد.
آلومینیوم موجود در دئودورانتها موجب سرطان سینه نمیشود
در اواخر دههی ۱۹۹۰، در ایمیلی ویروسی ادعا شد آلومینیوم موجود در ضدعرقها ممکن است موجب سرطان سینه شود. این ادعا بهوسیلهی پژوهشی مقدماتی پشتیانی میشد؛ اما از آن زمان بهبعد، تأیید نشد. کمیتهی علمی ایمنی مصرفکننده کمیسیون اروپا و انجمن سرطان آمریکا ارتباط آشکاری بین سرطان سینه و ضدعرقهای حاوی آلومینیوم پیدا نکردند. شواهد نشان میدهند بدن ما فقط مقادیر کمی از آلومینیوم موجود در ضدعرق را جذب میکند؛ اما این مقدار در حدی نیست که خطرناک در نظر گرفته شود.
